Πρόκειται για ένα θέμα αντίστοιχο και με την προηγούμενη συζήτηση. Είναι γνωστό ότι οι απινιδωτές είναι απαραίτητοι γιατί η αιφνίδια καρδιακή ανακοπή μπορεί να συμβεί απρόβλεπτα ακόμη και σε παιδιά και εφήβους συχνά χωρίς προηγούμενο ιστορικό. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο χρόνος είναι καθοριστικός, καθώς κάθε λεπτό χωρίς απινίδωση μειώνει δραματικά τις πιθανότητες επιβίωσης, ενώ η άμεση επέμβαση στα πρώτα λεπτά μπορεί να αποτρέψει μόνιμες βλάβες ή ακόμη και τον θάνατο.
Παράλληλα τα σχολεία είναι χώρος καθημερινής συνύπαρξης πολλών ανθρώπων, μαθητών, εκπαιδευτικών, εργαζομένων και επισκεπτών. Οι απινιδωτές είναι ασφαλείς και εύχρηστοι, καθιστώντας δυνατή τη χρήση τους από οποιονδήποτε σε μια κρίσιμη στιγμή. Η παρουσία τους ενισχύει την πρόληψη, την εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και την κουλτούρα φροντίδας και ευθύνης, καθιστώντας το σχολείο έναν πραγματικά ασφαλή χώρο για όλους.
Σας ερωτώ, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, τα εξής. Επειδή έχουμε ακούσει για μια εξαγγελία του Υπουργείου για προμήθεια των σχολείων με απινιδωτές και, αν δεν κάνω λάθος, με 10.000 απινιδωτές, πότε θα υλοποιηθεί η εξαγγελία και πώς θα γίνει η εκπαίδευση εκπαιδευτικών και μαθητών στη σωστή τους χρήση;
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε συνάδελφε, θέλω κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω ειλικρινά για την ερώτησή σας, γιατί αγγίζει ένα θέμα που ξεπερνά τα στενά όρια της εκπαιδευτικής πολιτικής και αφορά στον ίδιο τον πυρήνα της σχολικής ζωής, δηλαδή την ασφάλεια, την πρόληψη και τελικά την προστασία της ανθρώπινης ζωής στον χώρο του σχολείου. Και, όπως γνωρίζετε, και ως γιατρός καταλαβαίνετε ότι η ευαισθησία μου είναι διπλή.
Πράγματι, το σχολείο δεν είναι απλώς ένας χώρος μετάδοσης γνώσεων, είναι ένας ζωντανός οργανισμός, όπου καθημερινά συνυπάρχουν μαθητές, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και γονείς. Και σε έναν τέτοιο χώρο η πολιτεία οφείλει πράγματι να φροντίζει όχι μόνο για την ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλά και για το αίσθημα ασφάλειας και φροντίδας που πρέπει να τη συνοδεύει. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, θέλω να σας ενημερώσω ότι το έργο για την προμήθεια απινιδωτών στις σχολικές μονάδες δεν είναι μια απλή εξαγγελία, είναι ένα έργο με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενταγμένο στο Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, και με συνολικό προϋπολογισμό 7.450.850 ευρώ.
Αυτό σημαίνει πολύ απλά και πολύ καθαρά ότι υπάρχουν οι αναγκαίοι πόροι και η θεσμική θωράκιση για να προχωρήσει αυτό το έργο και να ολοκληρωθεί. Το φυσικό τώρα αντικείμενο της πράξης αφορά στην προμήθεια και τη διανομή απινιδωτών σε χιλιάδες σχολικές μονάδες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα, με στόχο να ενισχυθεί ουσιαστικά το επίπεδο ασφάλειας στο σχολικό περιβάλλον και να υπάρχει άμεση δυνατότητα παρέμβασης σε έκτακτα και απρόβλεπτα περιστατικά.
Ο σχεδιασμός του έργου έχει και σαφή χρονικό ορίζοντα. Η υλοποίηση τοποθετείται εντός του καλοκαιριού του 2026, με ολοκλήρωση στις αρχές του 2027, σύμφωνα με τον προγραμματισμό της πράξης. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για κάποιο αόριστο ή απροσδιόριστο στον χρόνο, αλλά για μια συγκεκριμένη, οργανωμένη και κοστολογημένη παρέμβαση.
Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε στάδιο ολοκλήρωσης η αναλυτική καταγραφή των σχολικών μονάδων και των πραγματικών αναγκών, και αυτό γίνεται συνειδητά, γιατί θέλουμε η κατανομή του εξοπλισμού να γίνει με τρόπο δίκαιο, τεκμηριωμένο και αποτελεσματικό εκεί που πραγματικά υπάρχει ανάγκη. Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, κύριε συνάδελφε, θα υπάρχει πλήρης και αναλυτική ενημέρωση από το Υπουργείο.
Προφανώς είμαι ικανοποιημένος από την απάντησή σας, κύριε Υπουργέ. Θα ήθελα, όμως, στη δευτερολογία σας να απαντήσετε για το δεύτερο τμήμα, το οποίο αφορά τον τρόπο της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών και προφανώς και μαθητών στη χρήση των απινιδωτών. Διότι απλώς η προμήθεια των απινιδωτών είναι σημαντική από τη φύση της, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε και στην εκπαίδευση.
Επίσης, θα ήθελα να εξετάσετε -και αν έχετε αυτή τη δυνατότητα, να μου πείτε τη γνώμη σας τώρα- κατά πόσο θα μπορεί να υπάρξει ένα υποχρεωτικό ίσως πρόγραμμα, ένα υποχρεωτικό μάθημα πρώτων βοηθειών για τους μαθητές, βοηθειών ΚΑΡΠΑ, και βέβαια χρήσης των απινιδωτών, και πιθανώς μία πιστοποίηση την οποία οι μαθητές της Γ΄ λυκείου θα λαμβάνουν πριν από την αποφοίτησή τους. Εν πάση περιπτώσει, χαίρομαι πολύ και για τον προγραμματισμό όσον αφορά τον χρονικό προγραμματισμό, αλλά θα ήθελα να ακούσω τον τρόπο και τους πόρους που σκοπεύετε να αξιοποιήσετε, ώστε να γίνει η εκπαίδευση.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΛΑΣΗΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Κύριε συνάδελφε, θα επιμείνω, λοιπόν, στα δύο σημεία όπου εύλογα απασχολούν τη συζήτησή μας. Το ένα είναι το ζήτημα του αριθμού των απινιδωτών. Το δεύτερο είναι το ζήτημα της επιμόρφωσης.
Σ’ ό,τι αφορά στον αριθμό, για να είναι ξεκάθαρο, είναι σημαντικό να μιλάμε με τα πραγματικά δεδομένα της τεχνικής περιγραφής του έργου, με ειλικρίνεια και αίσθημα ευθύνης. Καθώς προχώρησε η συστηματική καταγραφή των σχολικών μονάδων, πρέπει να πούμε σε αυτό το σημείο ότι προέκυψε κάτι πάρα πολύ σημαντικό.
Ήδη, να ξέρετε, κύριε συνάδελφε, υπάρχουν αρκετές σχολικές μονάδες που έχουν ήδη απινιδωτή, και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί δείχνει ότι υπάρχει μια συνέχεια και από τους προηγούμενους Υπουργούς στο Υπουργείο μας, που έχουν γίνει σημαντικά βήματα.(OR)
Για τον αριθμό των συσκευών θα γίνει, όπως καταλαβαίνετε, μια ορθολογική και υπεύθυνη διαχείριση των δημόσιων πόρων με βάση τις πραγματικές ανάγκες.
Όπως είπαμε, έμφαση δεν δίνουμε μόνο στο ζήτημα του εξοπλισμού, αλλά πρέπει να δούμε το θέμα της γνώσης και της ετοιμότητας. Γι’ αυτό, και το σκέλος της επιμόρφωσης αποτελεί και για εμάς πραγματικά μια απόλυτη προτεραιότητα.
Η επεξεργασία λοιπόν αυτού του μέρους του έργου τρέχει παράλληλα με την προμήθεια των απινιδωτών και θα υλοποιηθεί από έναν πιστοποιημένο και αξιόπιστο φορέα, διασφαλίζοντας ότι η γνώση θα μεταδοθεί με τη μέγιστη εγκυρότητα που απαιτεί ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα. Άρα, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας ως προς τη σοβαρότητα και την ποιότητα, όπως βέβαια και την εγκυρότητα της εκπαίδευσης που θα παρασχεθεί.
Εδώ πρέπει να κάνω και μια απαραίτητη επισήμανση.
Το σχολείο, όπως είπα πριν, δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης, αλλά είναι χώρος ζωής. Και μέσα από αυτή την πρωτοβουλία δεν προσθέτουμε απλά έναν εξοπλισμό στους τοίχους των σχολείων, όπως αναφέραμε στην αρχή. Χτίζουμε μια κουλτούρα πρόληψης. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό, κύριε συνάδελφε, να ενισχύουμε τη δυνατότητα να σωθούν ζωές, να καλλιεργούμε την υπευθυνότητα και να χτίζουμε σχολικές κοινότητες φροντίδας και αλληλεγγύης.
Επειδή αναφέρατε και το θέμα των πρώτων βοηθειών, το οποίο είναι επίσης πάρα πολύ σημαντικό, επίσης υπάρχουν σκέψεις με αξιόπιστα μέσα να γίνει και αυτό, δηλαδή να έρθουν ειδικές ομάδες οι οποίες μπορούν να μάθουν και τα παιδιά, αλλά και τους εκπαιδευτικούς, τις πρώτες βοήθειες. Γιατί, όπως αναφέρατε και εσείς, μπορεί να έχουμε όλα τα μέσα -είναι σημαντικό ότι επιτέλους τώρα θα γεμίσουμε όλα τα σχολεία με απινιδωτές-, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να ξέρετε ότι θα υπάρχουν και αυτοί που αν -μακάρι να μην τύχει ποτέ- τύχει, θα μπορούν να το χρησιμοποιήσουν.
