Τελικά η προεδρία μου στην επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας
της Βουλής αποτελεί για μένα ευλογία.
Μου έδωσε τη δυνατότητα να έρθω να σε επαφή κυρίως με
κοινωνικές διεργασίες που γνώριζα λίγο ή καθόλου.
Ένα από αυτά είναι και η συμπερίληψη των ανθρώπων με
αναπηρία.
Εκεί συνάντησα τη Μαρία τη Βαρσαμά.
Αυτή με πήρε από το χέρι και μου έδωσε τη δυνατότητα να
αγγίζω την συμπερίληψη αρχικά, να τη ψηλαφίσω αργότερα και
να συμπορεύομαι πλέον μαζί της.
Με τη Μαρία κατορθώσαμε μια αίθουσα Γερουσίας της Βουλής
να χειροκροτεί όρθια και να κλαίει όταν η Αλεξάνδρα Κερλίδου
έπαιζε με τα μάτια, μέσω καινοτόμου εφαρμογής το τραγούδι
«Χάρτινο το Φεγγαράκι».
Μαζί γεμίσαμε την αίθουσα «Μανώλης Αναγνωστάκης» στο
Δημαρχείο με νέα παιδιά με τετραπληγία που έκαναν θαύματα
σε μαθησιακό επίπεδο.
Η Μαρία είναι ακούραστη, προσηλωμένη στο στόχο και
ταυτόχρονα έχει όλα εκείνα τα απαραίτητα προσόντα ώστε να
ηγείται και να διοικεί.
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές, αλλά και στη Μίνα
Φιλιοπούλου για την επιλογή.

Και η Μίνα είναι μέρος της ευλογίας που πήρα, μέσα από την
επιτροπή. Με έφερε κοντά στον αυτισμό. Μαζί και με άλλες
κυρίες όπως είναι η Άννα Κολέδρα και η Ξένια Πολυζωίδου
ήρθαμε σε επαφή με τον καθηγητή Νίκο Φαχαντίδη που
καινοτομεί στο τομέα της αύξησης των κοινωνικών δεξιοτήτων
των ανθρώπων που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.
Στην περίφημη Μαργαρίτα αναφέρομαι.
Μίνα μου συνέχισε κι εσύ να προσφέρεις τόσο στον πολιτισμό
όσο και στη συμπερίληψη στο τομέα του αυτισμού.
Μαρία μου συγχαρητήρια.
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές.