Σας ευχαριστώ θερμά που βρίσκεστε απόψε εδώ.
Σήμερα δεν βρίσκομαι εδώ μόνο ως βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης,
κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης
Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας της Βουλής, αλλά και ως γονιός με δύο
εγγόνια που ανησυχεί όπως κι εσείς.
Όλοι μας μοιραζόμαστε την ίδια αγωνία, να μεγαλώσουν τα παιδιά και τα
εγγόνια μας σε ένα περιβάλλον ασφαλές, γεμάτο αγάπη και ευκαιρίες.
Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη δυνατότητες, αλλά και παγίδες.
Το διαδίκτυο άνοιξε παράθυρα στον κόσμο ολόκληρο, μας έδωσε πρόσβαση
σε γνώση, επικοινωνία και εμπειρίες που παλαιότερα ήταν αδιανόητες.
Όμως, ταυτόχρονα έφερε νέες μορφές βίας που δεν σταματούν ποτέ.
Δεν περιορίζονται στο προαύλιο του σχολείου ή στο διάλειμμα. Ακολουθούν τα
παιδιά μας παντού.
Πριν από λίγες δεκαετίες, τα πειράγματα, οι προσβολές ή οι μικρές
συγκρούσεις στο σχολείο έμεναν εκεί.
Όταν το παιδί επέστρεφε στο σπίτι, η μέρα τελείωνε και η οικογένεια
λειτουργούσε ως καταφύγιο.
Σήμερα, ένα προσβλητικό μήνυμα, μια ταπεινωτική φωτογραφία ή βίντεο που
έχει επεξεργαστεί κακόβουλα, ένα σχόλιο γεμάτο μίσος στα κοινωνικά δίκτυα
μπορεί να εμφανιστεί στην οθόνη του παιδιού οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και
μέσα στο δωμάτιό του, αργά τη νύχτα, όταν νομίζει ότι είναι μόνο του και
ασφαλές.

2

Ο εκφοβισμός έχει γίνει 24ωρος, ασταμάτητος και πολύ πιο δύσκολος να
ελεγχθεί.
Πολλά παιδιά δυστυχώς δεν μιλούν.
Φοβούνται ότι δεν θα τα πιστέψουμε, ότι θα τα κατηγορήσουμε («εσύ θα
έφταιγες»), ότι θα χάσουν το κινητό τους ή ότι η κατάσταση θα γίνει χειρότερη
αν μιλήσουν.
Έτσι κλείνονται στον εαυτό τους.
Αυτή η σιωπή δεν σημαίνει ότι είναι καλά.
Συχνά κρύβει βαθιά θλίψη, έντονο άγχος, διαταραχές ύπνου, πτώση της
σχολικής επίδοσης, απομόνωση από φίλους και, σε ακραίες περιπτώσεις,
ακόμα και σκέψεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας.
Τα παιδιά μας πονάνε σιωπηλά και εμείς έχουμε την ευθύνη να το
αντιληφθούμε έγκαιρα.
Ο ρόλος του οικογενειακού περιβάλλοντος είναι πιο κρίσιμος από ποτέ.
Πρέπει η οικογένεια να γίνει το ασφαλές καταφύγιο που χρειάζονται τα παιδιά.
Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα είναι η εμπιστοσύνη.
Το παιδί πρέπει να ξέρει βαθιά μέσα του ότι μπορεί να μας πει οτιδήποτε
χωρίς φόβο τιμωρίας ή απόρριψης.
Πώς χτίζουμε αυτή την εμπιστοσύνη στην πράξη;
Ας αρχίσουμε να ρωτάμε καθημερινά όχι μόνο για τους βαθμούς και τα
μαθήματα, αλλά και για τα συναισθήματά του: «Πώς πέρασες σήμερα;»,
«Συνέβη κάτι που σε στενοχώρησε ή σε έκανε να νιώσεις άβολα;», «Θέλεις να
μου πεις κάτι;».
Και το πιο σημαντικό ας ακούμε πραγματικά, με ενσυναίσθηση, χωρίς να
βιαζόμαστε να κρίνουμε, να συμβουλέψουμε ή να λύσουμε αμέσως το
πρόβλημα.
Μερικές φορές αρκεί να πούμε «Καταλαβαίνω πόσο άσχημα θα ένιωσες…»
για να ανοίξει η καρδιά του παιδιού.

3

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες έχετε έναν ιδιαίτερα πολύτιμο ρόλο σε αυτό.
Συχνά τα παιδιά ανοίγονται πιο εύκολα σε εσάς, με την ηρεμία, την υπομονή,
την απαράμιλλη αγάπη και την εμπειρία ζωής σας.
Γίνεστε η γέφυρα που ενώνει τις γενιές και βοηθάει την επικοινωνία μέσα στην
οικογένεια.
Η παρουσία σας είναι δώρο για τα εγγόνια σας.
Θέλω να τονίσω ιδιαίτερα ότι η Πολιτεία έχει κάνει σημαντικά βήματα τα
τελευταία χρόνια για να στηρίξει αυτή την προσπάθεια.
Με τον Νόμο 5029/2023 «Ζούμε Αρμονικά Μαζί – Σπάμε τη Σιωπή»
δημιουργήθηκε ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο για την πρόληψη και την
αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και του εκφοβισμού.
Το 2024 λειτούργησε η εθνική ψηφιακή πλατφόρμα stop-bullying.gov.gr, όπου
μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί μπορούν να υποβάλουν επώνυμες
αναφορές με ασφάλεια.
Οι αναφορές φτάνουν άμεσα στη σχολική μονάδα και στις αρμόδιες ομάδες
δράσης, ώστε να αντιμετωπίζονται γρήγορα, αποτελεσματικά και με
διαφάνεια.
Σε κάθε σχολείο λειτουργούν τετραμελείς ομάδες δράσης, ενώ έχουν οριστεί
ειδικοί υπεύθυνοι σε κάθε Διεύθυνση Εκπαίδευσης.
Παράλληλα, υλοποιούνται εκτεταμένα προγράμματα ενημέρωσης για την
ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο, καμπάνιες ευαισθητοποίησης για γονείς και
μαθητές, και στενή συνεργασία με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για
σοβαρά περιστατικά όπως απειλές, εκβιασμοί ή διάδοση υλικού.
Επίσης, ενισχύονται οι υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης μέσα από
σχολικούς ψυχολόγους και εξειδικευμένες δομές.
Αυτά τα μέτρα είναι σημαντικά και δείχνουν ότι η πολιτεία αντιλαμβάνεται το
μέγεθος του προβλήματος.

4

Ωστόσο, όπως όλοι ξέρουμε, καμία πλατφόρμα και κανένας νόμος δεν μπορεί
να αντικαταστήσει την καθημερινή παρουσία, την αγάπη και την επαγρύπνηση
της οικογένειας.
Η οικογένεια παραμένει η πρώτη και πιο ισχυρή γραμμή προστασίας.
Απέναντι στον εκφοβισμό πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι.
Κανένα παιδί δεν αξίζει να ταπεινώνεται. Κανένα παιδί δεν πρέπει να
αισθάνεται μόνο.
Όταν εντοπίζουμε περιστατικά εκφοβισμού, οφείλουμε να συνεργαζόμαστε
άμεσα με το σχολείο, τους εκπαιδευτικούς και, όπου χρειάζεται, με ειδικούς
ψυχικής υγείας.
Η μεγαλύτερη δύναμη που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά είναι η
αυτοεκτίμηση.
Ένα παιδί που αισθάνεται ότι το αγαπούν, το σέβονται και το αποδέχονται,
έχει περισσότερες πιθανότητες να αντισταθεί στην πίεση και στις προσβολές
των άλλων.
Η τεχνολογία θα συνεχίσει να εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς.
Οι προκλήσεις μπορεί να γίνουν ακόμα πιο σύνθετες.
Αλλά η ανθρώπινη ζεστασιά, η εμπιστοσύνη, η υπομονή και η αγάπη μας θα
παραμείνουν τα πιο ισχυρά όπλα που έχουμε.
Ας μην αφήσουμε καμία οθόνη να κλέψει τις πραγματικές μας στιγμές μαζί
τους.
Ας σταθούμε δίπλα στα παιδιά μας με κατανόηση, σταθερότητα και ειλικρίνεια.
Σας ευχαριστώ πολύ!