Ήταν η Κυριακή πριν τις πρώτες εκλογές του 2023, όταν εξερχόμενος από μία εκκλησία με πλησίασε μια κυρία και μου είπε ότι ήταν υποψήφια του κόμματος Νίκη.

Η απάντηση μου ήταν γεμάτη απορία. «Ποιο κόμμα;» ρώτησα, διότι ποτέ δεν το είχα ξανακούσει. Και όμως η Νίκη στις δεύτερες εκλογές μπήκε στη Βουλή, με κέντρο δραστηριότητας την Κεντρική Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη φυσικά.

Είχε προηγηθεί η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου που συνεχίζει να έχει ισχυρή βάση πάλι στην Κεντρική Μακεδονία και ιδιαίτερα στη Θεσσαλονίκη. Άλλωστε κάτοικοι της πόλης μας είναι εδώ και δεκαετίες ο πρόεδρός της και ο κοινοβουλευτικός  της εκπρόσωπος.

Ακόμη και ο συμπαθέστατος Λεβέντης στη πόλη μας είχε τη βάση του.

Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε χθες η Καρυστιανού με το νέο κόμμα της. Θεσσαλονικιά είναι, βέβαια, και η νέα πολιτική αρχηγός.

Τι λοιπόν έχει το νερό μας και τρία σημερινά αντισυστημικά κόμματα που τέμνονται ως ένα σημείο στο πολιτικό τους λόγο αντλούν τη δύναμή τους από τη Θεσσαλονίκη;

Δεν πρόκειται, φυσικά, για το νερό. Πρόκειται για δυνάμεις που υπάρχουν στην πόλη και κάθε φορά ζητούν άλλο φορέα έκφρασης, τονίζοντας παράλληλα  ότι επειδή δεν αποτελούν πλειοψηφικό ρεύμα, στο τέλος κατά κανόνα δεν καταφέρνουν, πέρα από μία φορά, να ξεπεράσουν το όριο εισόδου στη Βουλή.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι η εδώ και δεκαετίες η άποψη σε ένα τμήμα της πόλης ότι η Θεσσαλονίκη αδικείται, παίζει το ρόλο της, όπως και η γειτνίαση με το Άγιον Όρος μαζί με το λεγόμενο Μακεδονικό Ζήτημα.

Να διευκρινίσω εδώ ότι το Άγιον Όρος παραμένει κορυφαία κιβωτός της Ορθοδοξίας με φωτισμένους ηγουμένους και μοναχούς. Υπάρχει, όμως, εκεί και μια μικρή μειοψηφία η οποία παραγνωρίζει το «δυτικό» προσανατολισμό της χώρας και αντιμάχεται κάθε προσπάθεια κοινωνικού εκσυγχρονισμού. Ειδικά στο θέμα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών βρίσκει το απαιτούμενο έδαφος να προωθήσει γενικότερες θέσεις.

Όσον αφορά στο θέμα των Σκοπίων, το οποίο λόγω γειτνίασης είναι περισσότερο ευαίσθητο εδώ στη Μακεδονία, παρά τη σαφή θέση της ΝΔ ότι διαφωνούσε με την υπογραφή της συμφωνίας και ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να ζητήσουμε αναθεώρηση διεθνών συμφωνιών διότι και η Τουρκία μπορεί να ζητήσει κάτι αντίστοιχο για τη συνθήκη της Λωζάνης, υπάρχουν πολίτες που θεωρούν ότι η κυβέρνηση δεν κάνει αυτά που μπορεί. Αυτούς παρασέρνουν τα αντισυστημικά κόμματα.

Δίπλα σε αυτά έρχεται και η αδυναμία στελεχών της ΝΔ εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια να αντιπαρατεθούν πολιτικά με αυτή τη νοοτροπία, αρκούμενοι σε δημόσιες σχέσεις.

Δεν επιτρέπεται σε μία πόλη που λόγω των έργων, τις τελευταίες δεκαετίες αλλάζει πρόσωπο, μιας πόλης που διαθέτει ως βουλευτή τον πρωθυπουργό, έχει δέκα κυβερνητικούς βουλευτές και επτά υπουργούς, τα προαναφερθέντα κόμματα να έχουν δυνάμεις πολύ μεγαλύτερες του πανελλαδικού μέσου όρου.

Άρα φταίει και το νερό μας, αλλά φταίει και όλο το πολιτικό προσωπικό του κόμματός μας για αυτή την κατάσταση.