Οι νέες υποχρεώσεις μου στη Βουλή, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, με αναγκάζουν να μην βρίσκομαι σήμερα μαζί σας.
Μέσα,όμως,από τη νέα μου θέση θα ήθελα να γνωρίζετε ότι έχω πλέον τη δυνατότητα να στηρίζω ακόμη περισσότερο πολιτικές συμπερίληψης ανθρώπων με αναπηρία και ιδιαίτερα ανθρώπων που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.
Κυρίες και Κύριοι,
Ως πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας της Βουλής επιθυμω να αναφερθώ σήμερα όχι απλώς στην τεχνολογία, αλλά σε κάτι πολύ πιο βαθύ. Στην ελπίδα. Στην επικοινωνία. Στη δύναμη που μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου και μιας ολόκληρης οικογένειας.
Για πολλά χρόνια, οι άνθρωποι στο φάσμα του αυτισμού αντιμετωπίζουν έναν κόσμο που πολύ συχνά δεν τους καταλαβαίνει. Έναν κόσμο γεμάτο θόρυβο, δυσκολίες στην επικοινωνία, παρεξηγήσεις και απομόνωση. Και μαζί τους, οι οικογένειές τους — γονείς που αγωνιούν, αδέλφια που προσπαθούν να καταλάβουν, άνθρωποι που κάθε μέρα δίνουν μάχη για κάτι που οι περισσότεροι θεωρούμε αυτονόητο.Να μπορέσεις δηλαδή να εκφράσεις τι νιώθεις, τι χρειάζεσαι, ποιος πραγματικά είσαι.
Τώρα, όμως, η τεχνολογία άρχισε να γίνεται η γέφυρα.
Σήμερα, ένα παιδί που δυσκολεύεται να μιλήσει μπορεί να επικοινωνήσει και μέσα από τη «Μαργαρίτα» που οι περισσότερες γνωρίζετε. Μπορεί να πατήσει μια εικόνα και να πει «πεινάω», «φοβάμαι», «σ’ αγαπώ». Σκεφτείτε για μια στιγμή τι σημαίνει αυτό για έναν γονιό που για χρόνια προσπαθεί να καταλάβει το παιδί του μέσα από βλέμματα, κινήσεις ή σιωπές.
Η τεχνολογία δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη επαφή. Την ενισχύει. Την ανοίγει. Δίνει φωνή εκεί που υπήρχε αδυναμία έκφρασης.
Μέσα από εφαρμογές εκπαίδευσης, εικονική πραγματικότητα, διαδραστικά παιχνίδια και εργαλεία επικοινωνίας, άνθρωποι στο φάσμα του αυτισμού μπορούν να αναπτύξουν κοινωνικές δεξιότητες, να μάθουν να αναγνωρίζουν συναισθήματα, να οργανώνουν την καθημερινότητά τους, να αποκτούν αυτονομία. Πράγματα που κάποτε φαίνονταν ακατόρθωτα, σήμερα γίνονται βήμα βήμα πραγματικότητα.
Και πίσω από κάθε μικρό βήμα, υπάρχει μια τεράστια νίκη. Τέτοια νίκη είναι:
Η πρώτη φορά που ένα παιδί λέει «μαμά» μέσω μιας συσκευής επικοινωνίας.
Η πρώτη φορά που ένας έφηβος καταφέρνει να πάει μόνος του στο σχολείο επειδή μια εφαρμογή τον βοηθά να οργανώσει τη διαδρομή του.
Η πρώτη φορά που ένας ενήλικας στο φάσμα βρίσκει εργασία χάρη σε τεχνολογικά εργαλεία που αξιοποιούν τα ταλέντα του.
Για κάποιους, αυτά ίσως ακούγονται απλά.
Για μια άλλη οικογένεια, όμως, είναι ολόκληρος κόσμος.
Γιατί οι οικογένειες των ανθρώπων στο φάσμα ζουν συχνά με αβεβαιότητα και εξάντληση. Αναρωτιούνται καθημερινά:
«Θα μπορέσει το παιδί μου να γίνει ανεξάρτητο;»
«Θα έχει φίλους;»
«Θα μπορέσει να επικοινωνήσει;»
«Τι θα γίνει όταν εγώ δεν θα είμαι εδώ;»
Και κάθε νέα δεξιότητα που αποκτά το παιδί τους δεν είναι απλώς πρόοδος.
Είναι ανακούφιση.
Είναι ελπίδα.
Είναι ένα φως που λέει: «Μπορεί. Θα τα καταφέρει.»
Η τεχνολογία, όταν χρησιμοποιείται με αγάπη, γνώση και σεβασμό, δεν είναι ψυχρή. Δεν είναι απρόσωπη. Είναι εργαλείο ανθρωπιάς. Είναι ένας τρόπος να πούμε σε αυτούς τους ανθρώπους:
«Σε βλέπω. Σε ακούω. Αξίζεις να έχεις πρόσβαση σε έναν κόσμο που σε καταλαβαίνει.»
Όμως, υπάρχει κάτι ακόμα πιο σημαντικό.
Η τεχνολογία δεν βοηθά μόνο τα άτομα στο φάσμα να προσαρμοστούν στον κόσμο. Βοηθά και τον κόσμο να προσαρμοστεί σε εκείνα. Και αυτή είναι μια τεράστια διαφορά.
Γιατί ο στόχος δεν είναι να αλλάξουμε αυτούς τους ανθρώπους ώστε να μοιάζουν με όλους τους άλλους.
Ο στόχος είναι να δημιουργήσουμε μια κοινωνία όπου κάθε άνθρωπος μπορεί να ανθίσει με τον δικό του τρόπο.
Μια κοινωνία όπου η διαφορετικότητα δεν θεωρείται πρόβλημα, αλλά δύναμη.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας δίνει η τεχνολογία:
Ότι όταν η γνώση συναντά την ενσυναίσθηση, μπορούν να συμβούν θαύματα.
Ας συνεχίσουμε λοιπόν να επενδύουμε σε εργαλεία, σε εκπαίδευση, σε προσβασιμότητα και σε καινοτομία.
Όχι μόνο για να εξελίσσουμε την τεχνολογία,
αλλά για να εξελίσσουμε την ανθρωπιά μας.
Γιατί κάθε άνθρωπος αξίζει να μπορεί να επικοινωνεί.
Να μαθαίνει.
Να ονειρεύεται.
Να ζει με αξιοπρέπεια.
Και κάθε οικογένεια αξίζει να νιώθει ότι δεν είναι μόνη.
Σας ευχαριστώ όλες τόσο για τη παρουσία σας όσο και τη προσφορά σας στο τομέα της συμπερίληψης.
Ευχαριστώ,τέλος,την ακούραστη Ρίτα Κατσαούνη για τη σημερινής της πρόσκληση.
