Η σημερινή συζήτηση δεν αφορά απλώς μία ακόμη σύμβαση παραχώρησης.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη της χώρας.
Αφορά το αν η Ελλάδα θα συνεχίσει να αλλάζει ή αν θα επιστρέψει στις λογικές της ακινησίας.
Ακούγεται συχνά το τελευταίο διάστημα ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει δήθεν μεταρρυθμιστική κόπωση.
Ότι μετά από επτά χρόνια διακυβέρνησης έχει εξαντλήσει τη δυναμική της.
Η σημερινή συζήτηση αποτελεί την καλύτερη απάντηση.
Ποια μεταρρυθμιστική κόπωση μπορεί να υπάρχει όταν σήμερα κυρώνουμε μία ακόμη μεγάλη παραχώρηση υποδομής;
Ποια μεταρρυθμιστική κόπωση υπάρχει όταν συνεχίζονται οι ιδιωτικοποιήσεις που προσελκύουν επενδύσεις, δημιουργούν θέσεις εργασίας και αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα της χώρας;
Ποια μεταρρυθμιστική κόπωση υπάρχει όταν η Ελλάδα δεν φοβάται πλέον να συνεργαστεί με σοβαρούς διεθνείς επενδυτές, αλλά τους προσελκύει;
Η κυβέρνηση απέδειξε ότι δεν αντιμετωπίζει τις μεταρρυθμίσεις ως επικοινωνιακά συνθήματα αλλά ως διαρκή πολιτική επιλογή.
Το αποδείξαμε με τη ΔΕΗ.
Το αποδείξαμε με το Ελληνικό.
Το αποδείξαμε με τα λιμάνια.
Το αποδεικνύουμε με τα αεροδρόμια.
Και σήμερα το αποδεικνύουμε ξανά με την Καλαμάτα.
Οι μεταρρυθμίσεις δεν γίνονται επειδή το ζητούν οι αγορές.
Γίνονται επειδή τις χρειάζεται η κοινωνία.
Για να έχουμε καλύτερες υπηρεσίες.
Για να κινητοποιούνται ιδιωτικά κεφάλαια αντί να επιβαρύνεται ο Έλληνας φορολογούμενος.
Για να δημιουργούνται νέες δουλειές.
Για να αυξάνεται το εθνικό προϊόν.
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά της σημερινής κυβέρνησης από όσους εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν κάθε ιδιωτική επένδυση ως απειλή.
Η σύμβαση παραχώρησης του Διεθνούς Αερολιμένα Καλαμάτας αποτελεί μία ακόμη ψήφο εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία.
Με σημαντικό επενδυτικό πρόγραμμα, με αναβάθμιση των εγκαταστάσεων, με σύγχρονες υπηρεσίες και με προοπτική να εξελιχθεί το αεροδρόμιο σε έναν ακόμη ισχυρό αναπτυξιακό πυλώνα για τη Μεσσηνία και συνολικά για την Πελοπόννησο.
Η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής τα τελευταία χρόνια δημιουργεί αυξημένες ανάγκες.
Το σημερινό αεροδρόμιο δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της επόμενης δεκαετίας.
Γι’ αυτό ακριβώς η παραχώρηση αυτή δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι αναγκαιότητα.
Και εδώ αξίζει να μιλήσουμε συνολικά για τις ιδιωτικοποιήσεις των υποδομών.
Γιατί τα στοιχεία είναι αμείλικτα.
Η μεγαλύτερη απόδειξη επιτυχίας αποτελεί η παραχώρηση των δεκατεσσάρων περιφερειακών αεροδρομίων.
Θυμάμαι πολύ καλά τις αντιδράσεις.
Ακούσαμε τότε ότι θα καταστραφούν οι τοπικές κοινωνίες.
Ότι θα χαθεί ο δημόσιος έλεγχος.
Ότι θα αυξηθούν τα προβλήματα.
Συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Τα αεροδρόμια εκσυγχρονίστηκαν.
Οι υπηρεσίες αναβαθμίστηκαν.
Οι επιβάτες αυξήθηκαν.
Η εικόνα της Ελλάδας προς εκατομμύρια επισκέπτες άλλαξε θεαματικά.
Τα περιφερειακά αεροδρόμια απέκτησαν υποδομές αντάξιες ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.
Κανείς πλέον δεν αμφισβητεί ότι εκείνη η απόφαση ήταν σωστή.
Αντιθέτως, αποτελεί σήμερα σημείο αναφοράς για το πώς μπορούν οι συμπράξεις Δημοσίου και ιδιωτικού τομέα να λειτουργήσουν προς όφελος του πολίτη.
Και η επιτυχία αυτή δεν σταματά εδώ.
Η χώρα συνεχίζει την ίδια στρατηγική.
Με νέες παραχωρήσεις.
Με νέες επενδύσεις.
Με νέο κύκλο αναβάθμισης των αεροπορικών υποδομών.
Γιατί η Ελλάδα εξελίσσεται σε σημαντικό τουριστικό, επιχειρηματικό και μεταφορικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
Και αυτό απαιτεί σύγχρονες υποδομές.
Όχι υποδομές της δεκαετίας του 1980.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επιτρέψτε μου μία σύντομη αναφορά και σε έργα που γνωρίζω ιδιαίτερα καλά από τη Βόρεια Ελλάδα.
Η ανάπτυξη δεν είναι ποτέ αποτέλεσμα ενός μόνο έργου.
Είναι αποτέλεσμα ενός δικτύου παρεμβάσεων.
Χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί συνέβαλα αποφασιστικά ώστε να προχωρήσει το έργο Σουληνάρι – Κορυφάσιο, ένα έργο σημαντικό για την οδική ασφάλεια και την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.
Αντίστοιχα, εργάστηκα ώστε να προχωρήσει και η μελέτη του έργου Ριζόμυλος – Πύλος, που αποτελεί κρίσιμο κρίκο στη συνολική αναβάθμιση των μεταφορών στη Μεσσηνία.
Γιατί οι υποδομές δεν είναι αποσπασματικές.
Ο σύγχρονος οδικός άξονας, το αναβαθμισμένο αεροδρόμιο και το τουριστικό προϊόν λειτουργούν συμπληρωματικά.
Έτσι δημιουργείται πραγματική ανάπτυξη.
Έτσι αυξάνονται οι επενδύσεις.
Έτσι δημιουργούνται καλύτερα εισοδήματα για τις τοπικές κοινωνίες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κλείνω.
Η Ελλάδα του 2026 δεν θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα που παραλάβαμε.
Σήμερα εκτελείται το μεγαλύτερο πρόγραμμα υποδομών των τελευταίων δεκαετιών.
Ο ΒΟΑΚ προχωρά.
Το FlyOver της Θεσσαλονίκης κατασκευάζεται.
Ο Ε65 ολοκληρώθηκε και ήδη αλλάζει τις μεταφορές της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Το Μετρό Θεσσαλονίκης λειτουργεί και επεκτείνεται προς την Καλαμαριά.
Νέοι οδικοί άξονες, σιδηροδρομικά έργα, λιμενικές παρεμβάσεις, έργα αντιπλημμυρικής προστασίας, ενεργειακές διασυνδέσεις και έργα ύδρευσης εξελίσσονται σε ολόκληρη τη χώρα.
Η Ελλάδα δεν μένει στάσιμη.
Η Ελλάδα χτίζει.
Η Ελλάδα επενδύει.
Η Ελλάδα αλλάζει.
Και η σημερινή σύμβαση για το αεροδρόμιο της Καλαμάτας αποτελεί ακόμη έναν κρίκο αυτής της μεγάλης αλυσίδας μετασχηματισμού της χώρας.
Γι’ αυτό και αξίζει την υπερψήφιση της Εθνικής Αντιπροσωπείας.
